pozbywa się wspomnień, którymi są wyschnięte róże. wrzuca je do kominka i obserwuje, jak płomieniste języki pożerają je. zabierają ostatnią cząstkę tego, co znała.popija swoją poranną kawę z trzema kostkami cukru. nie dolewa do niej mleka, nie potrafi jednak zrezygnować z delikatnej słodyczy.zapisuje się na boks i wyżywa na worku treningowym. przynosi to jej ulgę, ale łamie przy tym paznokcie przeklina w głos i przestaje się tam pojawiać.otula się szalem i spojrzeniem pełnym tęsknoty, wygląda przez okno. tęskni za śniegiem i powiewem grudniowego wiatru.ostatni raz płacze w dniu, w którym rozstaję się z narzeczonym. urania wiele łez, o których nikt nie wie. silne kobiety nigdy nie płaczą.używa La danza delle Libellule Nobile 1942, które kupuje za ostatnie oszczędności. uwielbia zapach szarlotki.podejmuję się pracy jako opiekunka, ale rzuca dosyć szybko, uznając bachory za obrzydliwe.zatrudnia się w pizzerii z tego aktualnie się utrzymuje.

zaciąga się papierosem i wygina wargi w grymas. nie potrafi przestać palić, nienawidzi tego w sobie, kolejny raz poczuwa, że nałóg wygrywa.ma słabość do siostry byłego narzeczonego, przyłapuje się na zbyt długim wpatrywaniu w nią. czuję w niej rywalkę~parasolka towarzyszy jej zawsze, a ciasno zaciśnięty gorset staje się jej znakiem rozpoznawczym.czuję nienawiść do rodziny federov. czuję, że to oni zniszczyli wszystko, nad czym pracowała latami.wyrzuca stare fotografie, kłóci się z ojcem po raz kolejny i wychodzi z domu na wiele godzin. wraca nad ranem, przez kolejny miesiąc zmaga się z zapaleniem płuc.popjija cydr podczas lektury, koi jej duszę i pomaga skupić się na tekście.nie potrafi określić czy czuję pociąg do mężczyzn, czy kobiet. fedya federov niszczy jej obraz mężczyzn.wizerunek: @ayguldavlletova